The impacts of the COVID-19 pandemic in Thailand, like in the rest of the world, have transcended public health. The country’s containment measures and strict border control in 2020 limited the toll on human life, but its economy was among the worst affected in Southeast Asia, contracting 6.1 percent for the year after growing 2.4 percent in 2019 (ADB 2022)
After weeks of unconfirmed rumors and government denials, President Joko Widodo, popularly known as Jokowi, officially announced on March 2, 2020, the arrival of COVID-19 in Indonesia.
The Small Grants Program “Staying Resilient Amidst the Multiple Crises in Southeast Asia,” managed by SEA Junction with the support of CMB Foundation, received an overwhelming response, with a total of 209 proposals submitted.
Having a chance to meet with my son is a blessing in disguise compared to those who died during revolution. I will have to keep on living for the sake of my son.
Phyo Wai Hlaing, a 21-year-old wi-fi technician, had been missing for a week in July 2021 when his father received an anonymous phone call telling him to go to a bridge far from his neighbourhood in Myanmar’s largest city, Yangon.
ชุมทางอุษาคเนย์ (SEA-Junction) ร่วมกับ องค์การนิรโทษกรรมสากล ประเทศไทย( Amnesty International Thailand), เครือข่ายสนับสนุนสันติภาพกะเหรี่ยง (Karen Peace Support Network), ALTSEAN-Burma (Alternative ASEAN Network on Burma)
As we find ourselves in the middle of June, we embrace yet another month of significance. World Refugee Day, observed annually on 20 June, calls for solidarity with refugees worldwide.
วิกฤตโควิด-19 อาจมิได้เป็นเพียงแค่ปัญหาสุขภาพ แต่ยังครอบคลุมปัญหาเชิงโครงสร้าง และกระทบสู่ปัญหาอื่นๆ ที่ยังคงฝังรากลึกจนทวีความรุนแรงเป็นวงกว้าง สร้างผลกระทบที่รุนแรงต่อกลุ่มเปราะบางและคนชายขอบ
เมื่อพูดถึงการบริจาคเพื่อการกุศลแล้ว คนไทยนับว่าไม่แพ้ใคร ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะจารีตของ “การให้” ที่ฝังรากลึกอยู่ในพุทธศาสนาแบบเถรวาท
In this commentary, Ben Harkins expresses his view on how the Book “Who Cares?” highlights the existing structural inequality of Southeast Asia societies, and how the coverage of the social protections in the region is defined by ‘deservedness’ rather than ‘universality’. Leaving the marginalized groups and the informal sector workers become the most painful victims of the crisis, as always.
